Recenzja Bolka

---

The Politics of Contraband to pierwszy z zestawu przygód, na jakie przerzuciło się West End Games, po opracowaniu kilkunastu zamkniętych scenariuszy. Zostały opracowane przez weterana WEG, Blla Smitha, które później przedrukowano w Classic Adventures: Volume 1. Przygody te osadzone są w erze Nowej Republiki i dają pewien ogląd na to, jak wyglądały początki tego rządu. Przedstawione scenariusze są przeznaczone dla przemytników, którzy jak pamiętamy z Dziedzica Imperium, byli ważnym elementem układanki dla utworzenia prężnie działającego rządu, w czasach, gdy brakowało sprawnych statków.

Szkoda tylko, że te przygody są mocno średnie. Ta tytułowa to nic wielkiego, chociaż przyjemnie pokazuje jak wyglądały pierwsze lata Nowej Republiki, gdzie Mon Mothma próbowała przeciągnąć na swoją stronę jak najwięcej niezdecydowanych światów, ale z drugiej strony nie ma tu też nic, co zmieniłoby nasze spojrzenie na to jak Rebelia się zmieniła, zwłaszcza że każda z przygód przy minimalnym wysiłku może też działać w czasie wojny domowej.

The Art of Betrayal ma dość ciekawy łądunek do przewiezienia i fajnie, że wracamy na stację Kwenn, a także że w sprawę są zaangażowani Huttowie, którzy są praktycznie nieobecni u Zahna.

Free Time ma fajnego żabopodobonego obcego i wypada jako jedna z ciekawszych dzięki wielu różnym zakończeniom, które przewidywali autorzy, a także nieco lżejszej atmosferze. Wnioskując po jej fabule można stwierdzić, że Talon Karrde rzeczywiście nie był zainteresowany współpracą z Nową Republiką, jeśli jego przemytnicy mieli mieć podobnie zawiłe przygody.

The Right Place jest chyba najciekawszą z przedstawionych tu przygód. Zabiera nas z powrotem na Celanon, który poznaliśmy w Planets of the Galaxy vol 1, a jego scenariusz otwaierający to klasyczna barowa bitka w najlepszym wydaniu, a potem jest jeszcze lepiej. Gracze są wzięci za słynnego przemtynika i zaaranżowani w transprot pewnego towaru, ale nie wiedzą że osobą, która ich wynajęła jest owy słynny przemytnik, który nie ma problemu z pracą dla obydwu stron konfliktu.

Easy Money wbrew pozorom nie jest wcale łatwą przygodą, a bohaterowie graczy zmierzą się z kryminalistą, który według mnie był mocno inspirowany Nilesem Ferrerem z Ciemnej Strony Mocy. Przy odpowiednich modyfikacjach przeciwnik i jego banda złoli może posłużyć za antagonistę na kilka przygód.

Ogólnie rzecz biorąc, West End Games wydało o wiele lepsze przygody i żadna z tych zaprezentowanych tutaj nie zrobiła na mnie wielkiego wrażenia. Każda z nich to małe wydarzenie, które można wpleść w kampanię, gdy gracze mają swój własny statek, ale nie widzę sensu żeby koniecznie je rozgrywać, bo stanowią jakąś klasykę Expanded Universe. Wolałem wcześniejszą formułę, z jedną, dużą przygodą, rozpisaną na kilkanaście, kilkadziesiąt stron, ale na szczęście wydawnictwo powróci jeszcze do tej formuły i kolejne wydania zbiorcze wypadają już nieco lepiej.

Ocena końcowa

Ogólna ocena: 5/10 Klimat: 5/10 Rysunki: 5/10 Mechanika: 5/10 Opis świata SW: 5/10