Recenzja Bolka

---

Podobnie jak pierwsza część, Planets of the Galaxy, Volume Two znalazł się w mojej kolekcji w ramach wydania zbiorczego The Planets Collection i co ciekawe umiejscawia go na końcu podręcznika, zostawiając środkowe miejsce dla trzeciej części. Bystre oko zauważy, że wydano go w ramach serii The New Republic i oficjalnie prezentowane tu informacje pochodzą z okresu dwóch lat po Bitwie o Yavin. W przeciwieństwie do poprzedniego podręcznika, przechodzimy tu od razu do prezentowania ośmiu kolejnych światów, pomijając rozdział o tworzeniu własnych światów. Dzięki temu dostaliśmy tu więcej przestrzeni na zaprezentowanie jeszcze bardziej szczegółowych informacji o kolejnych planetach.

Nie ma co za wiele się rozpisywać: Planets of the Galaxy Vol. 2 to po prostu więcej tego, co zaprezentowano w części pierwszej, choć w mojej skromnej opinii najlepsze światy pozostawiono właśnie tam. Czytając tą odsłonę, miałem kilka pomysłów na kolejne przygody i liczyłem, że uda mi się wykorzystać przynajmniej część z tych światów, by zapewnić rozrywkę moim graczom. Ostatecznie jednak żaden z nich nie wydał mi się na tyle interesujący, by użyć go w całości, a raczej wykorzystam pojedyncze elementy w większej kampanii.

Na pewno plusem publikacji jest to, że dalej rozwija erę Nowej Republiki, dzięki czemu dostajemy tu kilka faktów dotyczących tego, jak wygląda obecna sytuacja galaktyce i okres między Powrotem Jedi a Dziedzicem Imperium. Jest tu parę ciekawych rozwiązań, jak chociażby imperialna partyzantka, która musi przyjąć zasady działania historycznie kojarzone z rebeliantami, jak ataki z ukrycia, czy konspiracja.

Lista światów prezentuje się następująco:

Algara II to wspomniana planeta, na której ogólnie rzecz biorąc panuje Nowa Republika, ale działa na niej dość prężny imperialny ruch oporu, wspierany przez mieszkańców wierzących w porządek, jaki może zapewnić jedynie Imperium. Pojawia się później w Planecie Zmierzchu i Ja, Jedi.

Atraken to świat przywołujący na myśl postnuklearne pustkowie, pełne niebezpiecznych stworzeń, na którego powierzchnię lepiej się nie zapuszczać. Wprowadza też osobliwą, nową rasę, która z ukrycia przygląda się wydarzeniom na swojej planecie, ciesząc się tym, że na pierwszy rzut oka wyglądają jak nieinteligentne węże. Późniejsze źródła połączyły zniszczenie planety z krwawą bitwą podczas Wojen Klonów, w wyniku której doszło do jej zagłady. Atraken pojawia się też w miniserii komiksowej Obi-Wan w nowym kanonie.

Gdy tylko przeczytałem opis Carosi XII i sprawdziłem, gdzie leży na mapei galaktyki, naplułem sobie w brodę, że nie wykorzystałem go wcześniej. Świat ten słynie z osiągnięć medycznych i znajduje się całkiem niedaleko Taris, gdzie moi gracze w pewnym momencie się udali, bo nie mieli żadnej innej opcji na uzyskanie pomocy medycznej. Och, szkoda, że nie udało mi się go wcześniej wykorzystać, zwłaszcza że pochodzący stąd mobilny szpital, który nie pyta o poglądy polityczne, zawsze jest gotów pomóc zarówno przedstawicielom Imperium, jak i Nowej Republiki.

Ergeshui wprowadza gatunek obcych przypominających kuzyna Kto z Rodzinki Addamsów, a także biotechnologię, której nie powstydziliby się Yuuzhan Vongowie czy Ho’Dinowie. Co ciekawe, świat ten pojawia się w aż dwóch źródłach nowokanonicznych — w Boba Fett: Black, White & Red, a ostatnio nawet w Shadows of Maul #4. Zawsze się cieszę, gdy ktoś odkopuje takie zapomniane elementy lore, choć samych mieszkańców planety już nie zobaczymy. Dobrze, że chociaż zostawili bagna.

Fyodos to świat zamieszkany przez grupę ludzi przypominających jaskiniowców. Jest to jedyna planeta z tych, które kojarzę od West End Games, gdzie rzeczywiście wykorzystano pomysł na kulturę sprzed epoki kamienia łupanego, sugerowaną przez wcześniejsze podręczniki. Oczywiście sprawa jest dużo ciekawsza, niektórzy członkowie społeczności mają dostęp do technologii, jednak ta jest uważana za tabu, co próbują wykorzystać zarówno przedstawiciele Imperium, jak i Nowej Republiki, by przejąć ukrywaną od setek lat broń na jednym z księżyców planety. Mocne vibey Horizon Zero Dawn.

Gacerian to nic specjalnego. Po prostu świat kopalni, o którego wpływy walczą zarówno Imperium, jak i Nowa Republika.

Korbin to dziki świat, gdzie można liczyć tylko na siebie, ale stanowi ciekawą alternatywę dla wszystkich innych „most wretched hive of scum and villainy”, których nigdy nie może zabraknąć w żadnej kampanii. Można tu stracić życie, za najmniejsze przewinienia, jak chociażby za to, że na kogoś krzywo się spojrzało.

Ostatnim światem jest Zelos II, który został chyba najbardziej ze wszystkich wykorzystany w kanonie Legend, pojawiając się w wielu historiach publikowanych w magazynie Star Wars Adventure Journal. I rzeczywiście jest najciekawszym z przedstawioych światów. Zamieszkuje go gatunek ludzi, którzy wyewoluowali z roślin, znajdziemy tu też najprawdziwszymi zombie, a także chorobą powodującą u mieszkańców utratę zmysłów ilekroć słońce planety zostanie zasłonięte przez jej największy księżyc.

Tak, jak pisałem, cieszę się, że w tym przypadku wydawca zdecydował się nie przedrukowywać ponownie systemu tworzenia własnych planet, który pojawił się już w pierwszej części podręcznika, a także w przewodniku Galaxy Guide 8: Scouts. Zarówno oryginalne wydanie, jak i to opublikowane później w Planets Collection to już tylko konkretne światy, bez żadnych niepotrzebnych dodatków. Jeśli macie już pierwszy tom, ten raczej was nie zaskoczy i można go spokojnie ominąć. Najlepsze, co mogliśmy dostać, przyszło już we wcześniejszej publikacji. Jeśli jednak planujecie uzupełnić kolekcję o wszystkie podręczniki, to pozostaje polecić Planets Collection, które w ładnej, grubej książce prezentuje wszystkie trzy części i w przeciwieństwie do innych wydań zbiorczych nie przycina na (jak zawsze) genialnych rysunkach.

Ocena końcowa

Ogólna ocena: 6/10 Klimat: 8/10 Rysunki: 8/10 Mechanika: 6/10 Opis świata SW: 6/10