zdanie studentów PWST ( gwoli ścisłosći, ja jestem po AMuzycznej wydział wokalno-aktorski) zwykle dośc mocno się rózni od zdania aktorów/spiewaków/, którzy w zawodzie już są - choćby od kilku lat. I z jednej strony ja się im nie dziwię - w Warszawskiej teatralce studenci mają 70 godzin tygodniowo, to jest gigantyczna dawna teatru jak na tydzień, w dodatku pracują nad różnymi tekstami, praktycznie codziennie robią na zajęciach co innego. Chodzenie do teatru na tym etapie jest bardzo wazne, choć program ustawiony jest tak, żeby było to praktycznie niemożliwe - bo kto po 12 godzinach zajęć pójdzie na kilkugodzinne "Wymazywanie"?
Jedyne, co mnie wkurza, to stosunek studentów do aktorów po dyplomie. Można czasem z ich ust usłyszeć takie komentarze, że zastanawia się człowiek jakim cudem w ogole się na tej scenie znalazł, skoro ani talentu, ani dykcji , ani ( to moje ulubione) żadnej pozytywnej energii w nim nie ma. Ale jak się pójdzie na jakiś egzamin do akademii i skomentuje danego studenta, to nagle się cały rok w jego obronie odzywa.
Kiedy zaczyna się pracować w teatrze, sytuacja z jednej strony się upraszcza, a z drugiej komplikuje - zacznijmy od tego , że nie licząc kilku tygodni przed premierą ma się więcej wolnego czasu. Niestety, próby i spektakle w większości teatrów są o tej samej porze ( próby 10.00-14.00 i 18.00-22.00 , a spekatkle o 19.00. Poniedzialki wszędzie wolne. W każdym teatrze.)
Poza tym, chociaż czasu ma się niby sporo, wypadaloby go ajkoś wykorzystać - rozczytanie i nauczenie się utworu trochę zajmuje, tak samo jak próby z pianistą. jeśli duet czy tercet to z koleżanką czy kolegą. W każdym razie, nagle okazuje się, ze jest masa indywidualnej pracy. W dodatku przesłuchania. castingi. Chałturki poza miastem.
I nagle okazuję się, że jest podobnie jak w szkole- nawet, kiedy mozna iści do teatru, jakoś niezbyt się chce. Po 8 godzinach pracy na scenie trudno zrelaksowac się na widowni... Chociaż, jeśli jakiś spektakl jest już w próbach np. dwa miesiące, to czasami z największą przyjemnością idę sobie do innego teatru, na coś w zupelnei innym stylu...