Trochę tak jakoś bez jaj się skończyła ta seria, ale też w większości chyba taka właśnie ona była, na tyle na ile mogę jeszcze coś pamiętać z poprzednich numerów . Mam wrażenie, że już sami twórcy byli tym zmęczeni i stwierdzili, że trzeba szybko stworzyć narzucone jeszcze przez kontrakt strony i dać sobie spokój. Mówię tu przede wszystkim o części poświęconej Lei, bo to ona właściwie kończy serię, a komiks z Lukiem i Benem to tylko taki sympatyczny dodatek.

No więc w przypadku Lei mamy nagły i ostatni zryw komandor Zahry, którą odkurzono tylko po to, by ją zaraz unicestwić. Krótka potyczka skłania Leię do jakichś przemyśleń, a to skutkuje podjęciem decyzji, że czas wreszcie lecieć ratować Hana. Spokojny, niezbyt emocjonujący i słabo angażujący koniec, w dodatku paskudnie narysowany.

Wspominany już komiks o Luke`u i Benie stanowi fajny epilog, łączący OT z sequelami i Wielką Republiką, więc mamy potężny crossover. Do końca nie kupuję planety-grzyba, która zasysa różne umysły i ciała, pomiędzy którymi Skywalker sobie pływa, ani kostki mającej wytropić i zabić Palpatine`a, ale nie takie cuda istnieją przecież w galaktyce. W dodatku mruga się do czytelnika na końcu, że opowieść Luke`a niekoniecznie jest prawdziwa, więc... no ok, niech będzie.

Podsumowując całą tę serię Star Wars, to była taka sobie. Bez motywu przewodniego, bez niezapomnianych momentów. Ot zlepek różnych przygód dobrze nam znanych bohaterów. Scenariuszowo i obrazkowo raz na poziomie, raz nie. Pewnie takie to właśnie miało być, klasyka bez większej ambicji. Przeczytane, odłożone na półkę i można iść dalej.