filmy "Lalka" w chodzą dwa 30 września.
Pierwszy to polski... drugi amerykańska wersja. w oryginale "Dolly", reż. Rod Blackhurst, tylko że to film z 2025, ale polska premiera to 2026 .
Ja należę do tych podzielonych... którzy nie mają żadnego zainteresowana, żadną z trzech produkcji. Kibicuję tylko by jak najwięcej szkolnych wycieczek poszło na tę trzecią . Oczywiście przez pomyłkę.

Serial jest świetny, jestem po trzech odcinkach, mega aktorsko i wizualnie także. Polecam !.

darth sheldon hiszpański inkwi napisał:
Nie wiedziałem w którym to dziale umieścić. Ale skoro serial wyszedł kilkanaście dni wcześniej to niech będzie tu. Serial który najwyraźniej podzielił Polaków. Ciekawe jak wyjdzie z filmem.
-----------------------

Dział jak najbardziej odpowiedni. Moja żona to ogląda na Netfliksie. Cytuję opinię verbatim: "Izabela brzydka i pospolita, uroda nie pasująca do tradycyjnego wybrażenia szlachcianki. Dużo wulgaryzmów i chamskich tekstów. Postacie są bardzo zmienione w stosunku do oryginału książkowego: Wokulski to podstępny typ który Izabelę osacza a sama Iza to działaczka emancypacyjna. Znacznie zwiększona rola Elizy Orzeszkowej".

No więc tyle. Wszystko się zgadza, tylko na odwrót. Jak w tytlue mojego posta

P.S. tytuł jak może niektórzy pamiętają, ukradziony z reklamy Plusa, której za cholerę nie mogłem zrozumieć. Jaka RARKA? Jakiego Plusa? Dopiero właśnie żona mi objaśniła, o co chodzi. OMG myślałem, że umrę ze śmiechu. Do dziś mnie to śmieszy

Obejrzałem odcinek. Kilka spostrzeżeń:
- kilka scen zdaję się być nagrywanych obiektywem anamorficznym i/lub na szerokiej dziurze, daje to fajny dreamy efekt np. podczas rozmowy Łęckiej tam po wyjściu z Towarzystwa
- podoba mi się odwzorowanie wnętrz, fajne bezguście
- smaczki w stylu stoją ścisnięci w przedpokoju pod starymi schodami pomalowanymi farbą olejną i że to super dom
- krzyk Wilhelma

Całość jest dość teatralna, choć mniej przez kostiumowość, dialogi itd (polskie filmy i seriale w ogóle są dość teatralne w kontekście dialogów, maniera itd), ale w warstwie reinterpretacyjnej. Przypomina mi trochę współczesne sztuki oparte na klasykach, które się czasem wystawia - nagłe przekleństwa, przełamania z czapy (początek spoilera małpa nasrała do zupy - mnie śmieszy koniec spoilera itd, ale mocno ugrzecznione dla widzą. Najbardziej zapadło mi w pamięci, gdy w Teatrze Polskim w Bydgoszczy na bodajże Burzy, jeden stanął nad drugim i przeżuwając snickersa napluł nim drugiemu do ust, a całość była dodatkowo na zbliżeniu i emitowana na płachcie, półnagi aktor grał w Fifę i tak dalej. Według autorki jakieś 60% było tekstem źródłowym, reszta dodatki oparte np. na nadesłanych przez widzów snach. Sam spektakl aktorsko super, ale był srednio udany jako całość, mocno się rozjechał i choć bywały inne efektowne sceny, to przytłoczyły fabułę - daję przykłady tego, czego można się spodziewać w Teatrze - i Netflix nawet nie zbliża się poziomem do tej odwagi. Nie uważam, by chodzenie do teatru/opery było jakimś wyznacznikiem obycia, wprost przeciwnie, ale oburzanie się na lekką do umiarkowanej reinterpetację w telewizji, podczas gdy od dwóch dekad one są bardzo popularne w spektaklach, no to mnie dość zaskakuje. Rozumiem jak przerobią snejpa albo durr w cionszce było inaczej przy ekranizacjach jakichś dupereli, ale klasyki od dawna są masowo poddawane mieleniu więc...

Więc cieszy że i telewizja poszła w tym kierunku. No, ale generalnie myślę, że pisali to teatralni dramatopisarze. Wiadomo, że musi to mieć ręce i nogi, ale to bede mógł odkryć jak obejrze całość. A pewnie obejrzę, choć nie bez bólu - mój główny zarzut to rytm. Zupełnie ze mną nie współgra. Może wynika to z braku haczyka, punktu zaczepienia w pierwszym odcinku, który by mnie zainteresował, choć nie sądzę. Zobaczymy. Na razie odpalam Wdowią Zatokę

https://x.com/adaskropka/status/2100875958337073242

No śmiechłem. U mnie to poszło w drugą skrajność i jakoś nie mogę się zabrać za wiele prawdopodobnie fajnych rzeczy, które od dawna czekają na obejrzenie. Choć trochę już i tak ponadrabiałem.

https://share.google/JnNKLzkVLkYd5D4Pp


FANFARY!!!🥳
Leć, leć w górę moja Pięknoto, jeszcze wyżej!

Ps. Rzucam zaległą krówkę ciągutkę AJ73! Sorry że wyimaginowana. 😅

Pierwsza recenzja krytyka na Rotten Tomatoes
https://www.rottentomatoes.com/tv/the_doll/s01/reviews

Jak to nie śpiewał Piasek...

FruŃńńŃ JeSzCZEEEEE WYYYYYŻEEEEJJJJ ABSOLUTNA KAMIENICO!!! 🦄

A przedtem przyjmij ten oto brązowy medal na swą łabędzią szyjkę, powabu pełną:
https://kultura.gazeta.pl/kultura/7,127222,33039841,polacy-sie-kloca-swiat-oglada-lalka-juz-na-podium-netfliksa.html

Fajny serial, podobał mi się. Myślałem, że będzie bardziej po bandzie, a tu niespodzianka, mamy i wygłupy innych wypaczyły oczekiwania.
Super aktorzy, dobrze napisane, dobrze nakręcony. Wszystko tu się dobrze składa. Jedyne co bym zmienił, to skompresował nieco treść; sześć godzinnych odcinków to trochę za dużo i bywały momenty, że się nudziłem. No i strasznego villaina zrobili z Izabeli xD Ca;a szlachta zresztą została pokazana skrajnie nieprzychylnie. Równie głupi co zarozumiali - ja wiem, że tak pewnie w jakimś zakresie było, ale tu twórcy nie oszczędzali; ten serial możnaby pokazywać tym, którzy w 1921 sprzeciwiali się zniesieniu szlachty xD Iza tylko dej dej, hajs, oszukam go i zostawię hehehe.Wokulski piękną orkę zrobił Izabeli w ostatnim odcinku, to było najlepsze podsumowanie.

7/10

Po serialu - obejrzane, zapomniane. Klucz interpretacyjny twórców jak z podręcznika początkującego hiperświadomego filmowca. Jako awangardowe kino ma wydźwięk czegoś, co faktycznie musiało leżeć na dnie jeziora przez ponad dekadę. Wyszedł hurtowy produkcyjniak z bobaskowym, bufoniarskim nastawieniem na rozrywkowy slop. A to „1670” / groteska historyczna - współczesny ton, ironia, przerysowanie. A to late Tarantino / nowoczesny horror - pulsująca muzyka, nagłe wybuchy przemocy - pulpa dosłownie kończona pulpą z ludzkiej głowy, żeby każdy się domyślił, że pulpa, czarny humorek, „cool” energia, przepocenie/nerwówka dialogowców - im dalej tym bardziej podkręcają każde pierdnięcie. Co jest nie tyle zmyślone, co zMaślone-kino emancypacyjne XXI wieku - Izabela jako projekt współczesnego samostanowienia. //kino akcji - przez muzykę i nieustanne „napędzanie” scen // soap / serialoza - kolejne wątki, sekrety, romanse, zdrady, kryzysy. // thriller / mystery - pożar, śledztwo, szantaże, ukrywane motywy // heist movie - bohaterowie kombinują jak „team”, a nie jak postaci tragicznej powieści. Agatha Christie - tajemnice, podejrzenia, kto za czym stoi, odkrywanie sprawców. Kino ćpuńskie / narkotyczny melodramat - Izabela, morfina, odjazd, utrata kontroli, potem rodzinne „trzeba ją gdzieś zamknąć”. Generalnie lokalny late Tarantino/lokalny late Coen zdecydował się wpakować tu co się da, jakby odhaczał netflixową checklistę tonalno-gatunkową.

Wersja filmowa, choć nieidealna, jest zaskakująco przyzwoitą rzeczą. Więcej za jakiś czas.

Choć film mi się podobał, to jednak serial wygrywa zdecydowanie. W skali Filmwebowej film jest niezły, serial bardzo dobry. Moim zdaniem różnica między lalką filmową, a serialową, jest taka, że filmowa bardziej skupia się na elementach romantyzmu z elementami naturalizmu, podczas gdy serial w pełni skupia się na naturalizmie i tego jaki brud jest w arystokracji. Co częściowo widać po scenografii, ta z filmu jest w teorii bogatsza ale też czystrza, zaś w serialu jest brudna. Na plus filmu, powiedziałbym że Dorociński ma trochę większą charyzmę z obu Wokulskich. Łęcka Drzymalskiej za to bije na głowę nie tylko wersję filmową ale i książkową.

W filmie najbardziej podobał się etap w Paryżu, ten surrealistyczny klimat przy hipnotyzerze, czy steampunkowy przy Geiście. Jakby jeszcze dali u Geista sekwencję jak Wokulski sobie wyobraża przyszłość metalu lżejszego od powietrza i mamy przebitkę na konstrukcje w stylu Bioshock Infinite, to by mi nawet ocena filmu skoczyła o oczko wyżej (choć wciąż niżej niż serial).


Całościowo serial jest nie tylko dużo, a wręcz bardzo dużo lepszy, to jeszcze bardziej wierny pozytywistycznemu duchowi książki niż stawiający na romantyzm fim.