Ale przecież zaraz będzie rok od czasu wzmożonej dyskusji o tym, czy odejdzie z końcem roku

OIDP sama otwarcie powiedziała, że zamierza ustąpić z funkcji prezesa i wprowadzić następcę (wtedy nie było mowy o nazwisku, choć wszyscy pokazywali palcem na Kapelusznika), i ograniczyć się do produkowania filmów. Tyle że nie chce mi się teraz tego szukać.

Nie dajcie się nabrać

Pa, pa, tęsknił nie będę, choć pewnie żałował...

Ona "odchodzi" od lat. A powinni ją w końcu wykopać.

Dobrze, że ten temat powstał, bo szukałam miejsca, by trochę porantować. Ale postaram się być w miarę rzeczowa (w miarę) . Pozwolę sobie odwoływać się do tego posta, bo autor fajnie wiele rzeczy podsumował, ale rozszerzę to o moje spostrzeżenia.

https://www.reddit.com/r/StarWars/comments/1p3810x/comment/nq3ia6i/?share_id=7hMQ3VBqWTqdhrIwEhO7k&utm_content=2&utm_medium=android_app&utm_name=androidcss&utm_source=share&utm_term=1

Ach, Dave Filoni. Jedni uważają go za figurę wręcz Chrystusową, zbawcę Star Wars, ucznia samego Makera, twórcę fantastycznych historii. Drudzy - za zło wcielone. Sama pamiętam, jak broniłam go jak lwica tutaj, na tym forum i wcale temu nie zaprzeczam. Ja naprawdę ze smutkiem przez te wszystkie lata obserwuję, jak ten człowiek się zmienia, jak mu palma odbija, jak władza go korumpuje. Jak głupieje.

Jasne, to głównie dzięki niemu marka trwała i trwa przez długie lata, no i trzeba przyznać, że niektóre jego produkcje są naprawdę dobre. Co jest jednak z nim nie tak?

1. Ma gdzieś innych twórców

Pamiętacie czasy, gdy podczas początków TCW Filoni pytał Lucasa gdzie można wsadzić klona Alfę? Albo jak powiedział, że Lucas chciał swojej wersji początków Grievousa, ale z szacunku dla EU pozostawił w odcinku kwestię tylko sugerowaną (czym narobił mnóstwo szkód, ale to już inny temat)? Teraz tak nie jest, teraz wszyscy inni mają dopasować się do jego wersji. Gdy Disney przejął firmę, byłam zdruzgotana, ale gdy już emocje opadły, to uwierzyłam, że chociaż teraz nie będzie tych sporów w kanonie. Filoni ma to w poważaniu, zapytany o to w wywiadzie zaczął... ekhem, mówić jakieś kocopoły o tym, że ważniejsze jest tworzenie dobrych historii i postaci, miłość do SW, a nie kanon. Oczywiście powołał się przy tym na Lucasa, bo jest to człowiek bardzo niedojrzały i jeśli jest coś nie tak, to zawsze odwraca kota ogonem i mówi: "A Lucas to zrobił/powiedział X, więc jestem usprawiedliwiony".

https://boundingintocomics.com/movies/dave-filoni-attempts-to-justify-contradicting-star-wars-canon-people-forget-just-the-special-nature-of-telling-a-good-story-and-creating-great-characters

Przykłady jego zmian:
- Historia Dooku Soule`a - out.
- Historia Ahsoki z powieści Johnston - out. Nie twierdzę, że to jest jakieś wybitne dzieło (jest to potwornie nudna książka, a sama autorka to mocno niesympatyczna osoba), ale ta historia powstała... na podstawie jego wskazówek. Zresztą to jest przykład zachowania pt. "Nikt nie rusza Ahsoki", o którym napiszę później.
- Komiks "Niewolnicy Republiki" - Gilroy napisał historię o Togrutanach porwanych przez Zygerrian, Filoni musiał zrobić ją po swojemu, zmieniając przy okazji wygląd łowców niewolników.
- Historia rozkazu 66 z perspektywy Kanana - out, trzeba było wstawić Badbaczów do opowieści.
- Wrażliwość na Moc Sabine - co z tego, że Gilroy i inni mówili mu, że może to za dużo. Nieee, on musi po swojemu.
- Śmierć Ventress - tak, wziął do siebie lucasowe nauki i po latach zmienia zdanie w kluczowych kwestiach nawet odnośnie tego, co sam stworzył.
- Kwestia Thrawna - zostawmy już dyskusję, czy jest on dobrze ukazany. Boli to, że podobno Filoni ignoruje kompletnie Zahna, nie chce się z nim konsultować, a sam Zahn robi wszystko w swoich książkach i wywiadach, by jakoś Filoniego "wytłumaczyć".

https://www.theverge.com/2017/4/27/15434984/star-wars-timothy-zahn-interview-grand-admiral-thrawn-rebels-books

I kurde, powiem tak: na wszystko poniższe mogę machnąć ręką, naprawdę. Ale tego nie jestem w stanie mu wybaczyć. Jego arogancji, pychy, zaślepienia samym sobą, pogardy dla innych. Tym bardziej, gdy widzę jak np. twórcy Wielkiej Republiki czy inni autorzy starają się, by to wszystko ładnie ze sobą grało. Wyobraźcie sobie, że Soule nagle mówi, że ma wszystko gdzieś i on teraz będzie robił jak chce, bo "to miłość do SW nim kieruje". A najgorsze jest to, że - to, co powtarza wielu - nie ma człowieka, który mu powie "nie", nawet Matt Martin powiedział, że kanon w sumie nie istnieje, elo.

2. Nagina historię do swoich potrzeb

To w sumie łączy się z poprzednim punktem - jeśli mu coś się nie podoba, albo chce wprowadzić własny headcanon, nie waha się tego robić. Chyba najlepiej obrazuje to przykład Świata między Światami. Masz franczyzę, która istnieje od kilkudziesięciu lat i w której nie ma multiversum. BUM, ale trzeba ocalić Ahsokę od śmierci, dobra, to robimy podróże w czasie.

Problematycznie wyglądają też jego inkluzje istniejących wcześniej bohaterów, bo często zostają oni przefiltrowani przez jego headcanony. Quinlan. Thrawn. Rukh. Prawdopodobnie zaraz nas czeka Talon. Fajnie ktoś ostatnio zauważył na TT, że Padme jest kiepsko przedstawiona w TCW, bo nigdy w życiu nie zgodziłaby się na wymianę Grievousa za Anakina - postawiłaby Republikę na pierwszym miejscu. Kurde, nawet taki mało znaczący Glup Shitto jak Sidon Ithano (uwielbiam ) został skrytykowany przez jego "opiekuna", Landry`ego Walkera za to, jak ukazano go w "Ruchu Oporu".

3. Jest niesamowicie zaślepiony swoimi postaciami

Nawet nie wiem, od czego zacząć. Może tak: każdy z nas ma w SW coś ukochanego. Jedni lubią Mando, inni Sithów, inni statki, inni stare rasy. Ktoś lubi Maula, inny go nie cierpi. I to wszystko jest ok. Wiadomo, że każdy z nas chciałby, by to właśnie jego ulubiony bohater czy motyw pojawiał się najczęściej, zawsze zwyciężał, był pokazany w samych superlatywach. I jest na to świetne miejsce! Nazywa się AO3. Albo Tumblr. Innymi słowy, twórczość fanów. Czytałam w życiu wiele fanfików, widziałam wiele fanartów. Niektóre były twórcze, niektóre ohydne, niektóre niebanalne, inne sprawiały, że twarz wykrzywiała mi się z cringe`u. Ale to jest ok, bo jest na to miejsce.

Nie ma natomiast nic gorszego niż "oficjalny" twórca, który jest czymś zaślepiony. Moje pierwsze wrażenie po twórczości Karen Traviss (chyba to byli "Komandosi Republiki") było: "Ależ ta babeczka fajnie pisze, wszystko takie mocne i militarne!". Dopóki nie przeczytałam jej kolejnej tfuroczości, zwłaszcza z NEJ. Mando to. Mando tamto. A wiecie, że Mando są najlepsi?...

Filoni ma to samo, ale jego głównym grzechem jest niewyciągnięcie jednej z najważniejszych lekcji z Sagi - że śmierć jest naturalną częścią życia. On nie daje swoim ulubionym bohaterom odejść, nieeee. Oto kilka przykładów:

- Ahsoka. Mój Boże. Znaczy jak się ją ogląda, to jest w sumie fajna postać, trochę (bardzo?) marysujkowata, ale nie mogę pozbyć się obrazu Filoniego śliniącego się nad nią. Zauważyliście, że książka Johnston to praktycznie ostatnia rzecz z nowego kanonu, w której Tano znalazła się pod opieką innego twórcy? No bo mam wrażenie, że Filoni nikogo do niej nie dopuszcza, ona jest tylko jego ("Original Character, do not steal!"). Ahsoka zginęła już tyle razy, że zaczyna przypominać Goku. Zginęła na Mortis, ale sama upersonifikowana Jasna Strona poświęciła się, by ją ocalić. Miała zginąć w TCW, ale Dave ubłagał Lucasa, by jej nie zabijał. Zginęła na Morabandzie, ale przecież trzeba wymyślić dla niej podróż w czasie. W sumie to przez mroczne czasy przeszła bez większej traumy, mimo że straciła wszystko. No i przecież jej głos, który słyszy Rey w IX nie może być głosem ducha, ona nie może umrzeć (w poniższym wywiadzie jeszcze śmie pouczać ludzi, że nie wyciągają lekcji z Sagi)!

https://gizmodo.com/heres-what-dave-filoni-had-to-say-about-ahsoka-tanos-vo-1841797043

- Maul - do tej pory zastanawiam się czy wskrzeszanie tej postaci było konieczne, niemniej Filoni go lubi, więc dostanie własny serial.

- Ventress - nie wierzyłam w to, co widziałam w "Talesach", Asajj miała naprawdę piękny koniec w TCW/powieści tylko po to, by 5 minut później wstać z martwych i przekreślić wszystko to, co było dla niej ważne (miłość do Quinlana chociażby) wyłącznie po to, aby mieć cameo w Badbaczach i wziąć sobie na ucznia głupka z gatunku kazudowatych.

Jest też druga strona medalu, to znaczy jeśli on kogoś nie lubi, to koniec. Postać, nawet dobrze znana, staje się niekompetentna, fajtłapowata, durna, ciągle przegrywa. A jego sympatie wyraźnie są widoczne we wszystkich jego tworach. Tego, co zrobił z Grievousem, nie wybaczę mu nigdy (znowu: za każdym razem zasłania się Lucasem). Rada Separatystów praktycznie nie istnieje, mimo że to bardzo ważny twór. Luke w "Mando"/TBOBF? Niecierpliwy, beznadziejny nauczyciel dla Grogu, bo Mando są lepsi*, a zresztą dlaczego miałby pomagać w inwazji Thrawna, skoro Ahsoka to teraz główna Jedi?

*W komenatrzu blu-ray do 2 sezonu TCW przyznaje wprost, że bardzo ich lubi, wspomina też o Fandalorianach.

4. "Star Wars" jako pudełko zabawek

Filoni to bardzo dziwny twórca. Z jednej strony można mu zarzucić powtarzalność i nudne opowieści (może to wiek, ale na wszystko co święte, nie pamiętam poszczególnych odcinków "Badbaczów", a "Ruchu oporu" to już w ogóle). To człowiek bardzo odtwórczy, tu walnie nawiązanie do "Siedmiu samurajów", to do tego, tu do tamtego.

Z drugiej strony jego pomysły są... tak nieortodoksyjne, że aż niepasujące do SW. Na Bastionie możecie odnaleźć tłumaczenie "Całunu nad Makem Te", przygody erpegowej, w której gracze muszą podczas wojen klonów powstrzymać... wyszkolone na zabójców klony Grievousa podczas. Na RPG-a spoko, ale czy to by się sprawdziło jako oficjalna historia? Nie wiem. A Filoni wiele rzeczy robi w tym guście. Wiem, że wiele rzeczy już "wsiąknęło" i mamy je za pewnik, ale jak się spojrzy na nie świeżym okiem, to skłania to do refleksji:

- Niech Darth Maul ma brata! Albo dwóch! A tak w ogóle to jego matką jest wiedźma z Dathomiry i panuje tam skrajny matriarchat.

- O Świecie między Światami nie będę się powtarzać.

- Są personifikacje Mocy, kapłanki Mocy, dodajmy też Bendu, wielkiego łosia Mocy, bo w sumie czemu nie.

- Kurde, a co by było, gdyby istniał klon-dziewczynka? Do tego wrażliwa na Moc?

- Ej, a w sumie jakby tak w czasach postimperialnych... Ahsoka (bo kto inny).... miała uczennicę - SABINE?! I one ruszają razem szukać Ezry W INNEJ GALAKTYCE?! I tam są starożytne SIOSTRY NOCY?! Ale dowodzi nimi THRAWN?!

Zresztą on mówi wprost, że jego proces twórczy wygląda mniej więcej tak, że bierze takie losowe rzeczy, rozpisuje je na tablicy i elo:

https://www.youtube.com/watch?v=2y3IH_i71UY

Tu uwidacznia się problem, bo Dave wspominał nie raz, nie dwa, że dzięki filmom/animacjom może bawić się SW jak zabawkami. I on ma momentami taką mentalność chłopca, który wyciąga zabawki z kufra. Dzięki temu tworzy niestworzone historie (vide powyższy skrót "Ahsoki") tak jakby losowo trafiał na figurki - co mu się trafi, to wyobraźnia resztę dopowie. Dzięki temu jego postaci są najlepsze - "Patrzcie, to Sabine! Ona jest Mandalorianką! I artystką! I zna się na wybuchach! I jest mechaniczką!... A teraz jest Jedi!" Wiecie, taka mentalność 13-latki z DeviantArta/Tumblra - "Patrzcie, to moja OC". A kogo nie lubi, to wyrzuci.

Podsumowując... boję się. Filoni to niezły twórca, ale tylko jeśli ma nad sobą szefa i jakiś kaganiec ograniczający, bo samodzielnie mu odbija. Jeśli zostanie szefem, czeka nas serial o Plo Koonie, który przeżył wybuch i który dowodzi ruchem oporu Jedi wraz z Ahsoką, Calem Kestisem (Filoni werszyn) i zmartwychwstałym Mace`em Windu, którzy pokonują Vadera. Wszystko w klimatach samurajskich.

Krzyż jej na drogę, marka nie wykorzystała swojego potencjału przy niej nawet w 20 %.