Możliwe, że to kolejna odsłona tej samej dyskusji. Czy funkcje producenckie można pełnić, pewnie tak, jeżeli ktoś nie ma chorób degeneratywnych (demencja) to można pracować i do Dnia Ostatniego. Ja jakimś wielkim zwolennikiem Filoniego i jego mafii nie jestem, ale ktoś to musi robić, a wygląda na to, że tylko on w ogóle chce.

Nie mogą jej wykopać, bo nikt jej nie zakopał. Skup się na tu i teraz, młody padawanie.

Ale Świat między Światami to Ty szanuj!

No proszę, jak tu się nie zgodzić z powyższym postem Shaak?

Niemożliwość powstrzymywania się od lansowania tylko i wyłącznie własnych, nierzadko absurdalnych, pomysłów (a już szczególnie nieustanne - proszę sobie dopowiedzieć - nad swoją "waifu", Ahsoką) i, jak zauważyła Shaak, zasłanianie się Lucasem, już dawno sprawiły, że Filoni stał się wyjątkowo irytującą postacią.

O, jeśli on przejmie stery to bez pudła okaże się, że Plo Koon przeżył rozkaz 66. Pamiętam jakiś stary urywek wywiadu, chyba jeszcze z czasów TCW, gdy Kapelusznik pytał George`a, czy jest na to jakaś szansa. Niby wszystko było utrzymane w klimacie żartobliwym, no, ale skoro Filoni nagle sam czuje się Stwórcą...

ShaakTi1138 napisał:

- Kwestia Thrawna - zostawmy już dyskusję, czy jest on dobrze ukazany. Boli to, że podobno Filoni ignoruje kompletnie Zahna, nie chce się z nim konsultować, a sam Zahn robi wszystko w swoich książkach i wywiadach, by jakoś Filoniego "wytłumaczyć".

https://www.theverge.com/2017/4/27/15434984/star-wars-timothy-zahn-interview-grand-admiral-thrawn-rebels-books

-----------------------
Tak jeszcze co do Zahna, to nosił wilk razy kilka... On sam, z tego co pamiętam, miał tendencję, za czasów EU, do lansowania tylko i wyłącznie własnych postaci i stworzonych wydarzeń, generalnie nie przejmując się pracą innych. Niech mnie ktoś poprawi, jeśli się mylę.

<rozsiada się wygodnie i szeroko się uśmiecha>

Ahsoka nie jest w ogóle marysujkowata co ująłem:
W Piśmie Św znajdziemy wyzwanie i wezwanie: >>Patrz! Kładę dziś przed tobą życie i szczęście, śmierć i nieszczęście.<< Pwt 30,15-20. Jest to tekst ogólnie znany i znaczący. Mamy przed sobą dwie drogi: albo drogą Pańską, która da szczęście i drogę zaprzaństwa, która przyniesie nieszczęście i śmierć.


W piątym odcinku serialu Ahsoka pojawia się duch mocy Anakina Skywalkera, który znany był wcześniej pod mianem Lorda Vadera. Jak wiemy z Powrotu Jedi zakończył on panowanie Sithów w Odległej Galaktyce spuszczając Imperatora Palpatine do szybu wentylacyjnego i ratując w ten sposób swojego syna Luka Skywalkera [2]. Teraz pojawia się on przed Ashoką, która w poprzednim odcinku przegrała walkę z Baylanem i wpadła do wody. Przypuszczalnie w tej wodzie znalazła się w niesamowitym elemencie świata przedstawionego jakim jest Świat Między Światami [3]. Świat ten jest co do swej istoty jedną z patologii tzw Filoniverse, obok rezurekcji Maula, wielorybów z silnikiem w zadku i innych. Poszlaki, jakie znajdujemy w odcinku wskazują, że Ahsoka wpadła tam cała, w sensie cieleśnie. Anakin jest zaś duchem mocy bo umarł w Powrocie Jedi, co było słuszną decyzją fabularną.


W każdym bądź razie Anakin stawia przed Ahsoką podobny wybór: żyj, albo umrzyj! Jest to ewidentna inspiracja wspomnianą Księgę Powtórzonego Prawa (Deuteronomium). W tym przypadku życie oznacza podążanie drogą Jedi, a śmierć niepodążanie. Jest też interpretacja taka, że śmierć oznacza śmierć zwykłą, czyli Ahsoka rezygnuje z ratunku, który jest niezbędny, aby przeżyła. Wpadła bowiem do morza po przegranej walce z Baylanem, który ją pokonał.


Sam Anakin, który jest zainspirowany tzw. Dobrym Łotrem, nie jest tu bez winy, bo sam ostro nabroił jako Vader. Ahsoka ma przez niego traumy gdyż obwinia się z powodu przejścia Anakina na Ciemną Stronę. Obawia się, że jako jego uczennica ma skłonność do owej Ciemnej Strony, uważa, że po Anakinie odziedziczyła tylko okrucieństwo, śmierć i zniszczenie. Że nie ma nic wartościowego do przekazania swojemu ewentualnemu padawanowi, czyli uczniowi. Padawan to taki uczeń Jedi, który pobiera nauki towarzysząc rycerzowi w rutynowej działalności. Taki giermek na nasze. Filoni w swej patologii wysłał padawanów na wojnę i kazał tym dzieciom dowodzić oddziałami klonów [4]. Cały ten absurd widać w całej jego okazałości dopiero teraz – przy okazji aktorskiego serialu a nie kreskówki. Ahsoka ma poczucie winy z powodu śmierci dowodzonych przez nią żołnierzy też.

Serial wprowadzał te wątpliwości w poszczególnych odcinkach, stąd brały się zarzuty o grę aktorską, o to, o sio. Uważnie trzeba oglądać, to się pojawi niezakończenie szkolenia, obawa przed nauczaniem itp. Baylan ma tu dużą rolę, bo ma zdolność przenikania umysłów i wyciąga na wierzch wiele obaw Ahsoki , dzięki czemu wygrywa. Ale jak ją teraz przeczyta to powinien pojąć, że nie ma szans i ewakuować się pośpiesznie, nawet w sposób niezorganizowany. Konstrukcja serialu jest koronkowa (nie to co Andor): we wcześniejszych odcinkach Filoni umieszcza strzelby, które następnie wypalają.

Anakin tłumaczy Ahsoce, że nie miała szans zapobiec jego przejściu na Ciemną Stronę i nie jest za nie odpowiedzialna, że czasy są ciężkie, że jego dziedzictwo to jest dziedzictwo wszystkich poprzednich Jedi, że ma co przejmować. Że ma czego uczyć padawana, czyli ucznia, czyli giermka. Ahsoka odrzuca pokusy Ciemnej Strony [5] i wybiera życie. Następuje figura chrztu, a więc zanurzenie w wodzie, z niej wynurza się już inna Ahsoka: Ahsoka Biała. Jest to nawiązanie do Gandalfa, który został przywrócony do życia jako Gandalf Biały po jego walce z Balrogiem. Dalej mamy nawiązanie do Jonasza, gdyż rozpoczyna się podróż w brzuchu wieloryba niczym Jonasz.


Pojawia się tu pytanie: czy taka konstrukcja serialu powoduje odpływ publiki? Ludzie zniechęcali się objawami kryzysu Ahsoki, że to niby słaba gra aktorska, że nie umiom, że scenariusz nieudany, etc. Dlatego wydaje się, że zarysowanie problemu powinno zająć góra jeden odcinek (epizod), aby nie zniechęcić widza. Podobnie było w Star Treku Dziwne Nowe Światy, gdzie z kolei bohaterowie odbiegali od tego, co zastaliśmy 60 lat temu w serii TOS. I w trakcie serialu nabierają zgodności, głównie dzięki przybyszowi z innego serialu, Niskie Pokłady, Boimlerowi. Też na początku były narzekanie na emocjonalnego Spocka i jego przerysowane uśmiechy. Ale romansu z Kaplicą nie odkręcą bo był.

Jakby to był film to by zarysowali problem w pierwszym akcie i ludzie by go przesiedzieli, skoro kupili bilety. A tu 4 odcinki to trwało 3 tygodnie, czyli miesiąc, bo 4 odcinki w 3 tygodnie wychodziły i jeszcze dodatkowy tydzień oczekiwania na 5. Odcinki wychodzą o 3 nad ranem i moje wrażenie po obejrzeniu 5 odcinka były takie:

Obejrzałem własnie szereg obrazów, które są głębokie, ale ich znaczenie jest niejasne. Jak na 3:50 no nawet nawet. Moje domysły z recki 1 połowy sezonu się spełniają. Zielona słaba, fabuła w połowie przewidywalna, a w połowie jw.


Niestety kilka razy trzeba to obejrzeć aby zatrybić o co idzie. Ale to bez gwarancji sukcesu. Jestem przerażony brakiem recepcji powyższych odniesień i oczywistych inspiracji w szerokich kręgach odbiorców, którzy nie znają tematyki niestety. W przypisach będą ciekawe linki interpretacyjne dlatego. [6]

II Sabinka

Sabinka jest przedstawieniem alternatywki z fioletową grzywą: kobieta około trzydziestki zachowująca się jak rozkapryszona 14-latka i nie łącząca końcówek zbytnio. Styki nie działają. Stąd ona konsekwentnie reaguje z opóźnieniem i niczego się nie uczy. Jest jej poświęcony odcinek 6, gdyż w poprzednim nie występowała. Teraz Ahsoka leci w wielorybie cały czas a epizod zajmuje się wydarzeniami w sąsiedniej galaktyce, która nie jest chyba zupełnie oddzielną galaktyką, tylko satelitarną. Coś jak Obłoki Magellana.

I znowu jakieś tam elementy nabierają sensu: kosmiczne wieloryby zwane purgilami migrują sobie między galaktykami, a ta planeta Peridea jest ich cmentarzyskiem – miejscem, gdzie przylatują aby umrzeć. A na poprzedniej planecie zbierają się przed lotem transgalaktycznym. Pojawia się Wielki Admirał Thrawn, ale nie ma odniesienia do roli jego, bo przecież Imperator zginął [2] i Thrawn musi aspirować do roli nowego władcy. Powinien on jednak odpuścić, bo Imperium upadło i nie ma o co się szarpać chyba z Nową Republiką? Powinien iść do kina i obejrzeć sekłele, aby zrozumieć że do czasu pojawienia się Najwyższego Porządku może zawiesić działalność. Albo niech by sobie wykupił dostęp do DisnejPlasa.


Poznajemy w tym odcinku motywację wspomnianego Baylena Skolla, który wyznaczył sobie rolę metafizyczną niemal: przerwania cyklów zmian władzy, przerwania rywalizacji jasnej i ciemnej. Czegoś takiego, co jeszcze się konkretnie wyjaśni w następnych odcinkach. Nie zobaczymy tam raczej Grogu i Mando, a szkoda (bo już odcinek bez głównych bohaterów był). Z innych ciekawych postaci pojawiły się Wiedźmy z Dathomiry w postaci 3 matek. Chcą one uciekać bo czegoś się tam boja. Thrawn chce wracać. Wszyscy chcą wyślizgać Sabinkę, Thrawn chce wyślizgać Baylena i tak tam knują sobie. Co na to Sabinka? Wyrzuca sobie to, co nabroiła w odcinkach wcześniejszych i rusza na poszukiwanie Ezry. W poprzednim serialu – Rebelianci – Ezra spacyfikował Thrawna nasyłając na niego Purgile. Wieloryby te następnie wywiozły ich w miejsce niewiadome, cały czas nie wiemy skąd inni wiedzą, że akurat na tą Peridee się udały?

W każdym razie Sabinka znajduje Ezrę i jak to nie będzie wielka miłość to nie wiem. Kennedy mogła tu położyć veto, bo silna, dzielna niezależna nie potrzebuje mężczyzny i miłości. Kot wystarczy, którego Sabinka już ma. Tu jest zatem największa zagadka serialu, w Mandalorianinie romans Mando-Bo Katan zablokowali na razie. W każdym razie znaleźli się a o różnych detalach światotwórczych będzie kiedy indziej. Thrawn nie ma nic przeciwko zostawieniu całego towarzycha na miejscu. Coś się zbliża. I na tym się rzecz kończy. Sabinka oczywiście nie zajarzyła, że może być przynętą i idą jej tropem siepacze, wstydzi się też powiedzieć Ezrze, że poddała się i umożliwiła intrygę. Rozkmini to przypuszczalnie w następnym odcinku, jak ją dopadną. O drugorzędnych elementach świata przedstawionego jak konio-wilko-wierzchowiec będzie później. Podobnie o ślimakach, które mogą życiem zapłacić za ekscesy bohaterów. Sabinka nie informuje o upadku imperium i śmierci Palpusia, wygląda to tak jakby była oddzielna bańka Filoniwersum która umiarkowanie się zazębia.

Czytałem to parę dni temu i miałem odpisać, tylko coś mnie oderwało akurat.

Części rzeczy nie byłem w stanie samemu wyłapać - szczególnie punktu pierwszego, bo zwyczajnie nie znam rzeczy od innych twórców niż filmowi/serialowi w nowym kanonie. Ale z pozostałymi się całkowicie zgadzam i to jest w sumie smutne biorąc pod uwagę, że to już oficjalna decyzja. Podejrzewam, że nawet w ostatnich latach Filoni miał taką pozycję, że raczej nikt nie był w stanie mu powiedzieć, że czegoś nie może. Ale teraz, gdy zostaje nagrodzony za swoją wizję, bo jak inaczej nazwać danie mu panowania nad kreatywnym aspektem całości SW to hulaj dusza, hamulców nie ma.

A i pierwszy punkt też brzmi smutnie, bo przecież nie tak miało być. Wielkie zapowiedzi powoływania mitycznego Story Group i kasacji kanonu miały prowadzić do tego, aby w nowych tworach nie było takich kwiatków. A oni się ich dorobili w czasie o wiele krótszym i na większą skalę niż to się działo w Legendach.

No nic, przyjdzie zacisnąć zęby i liczyć na to, że od czasu do czasu jakiś Gilroy czy inny twórca jednak się przebije przez Filoni-verse.

Również podpisuję się pod tym podsumowaniem. Od siebie dodałbym jedną rzecz odnośnie punktu 4 (częściowo też 1). Dla mnie najbardziej irytującą emanacją tego o czym piszesz są wszechobecne camea znanych już postaci, które do kwadratu potęgują efekt małej galaktyki. Ekipa Ducha na łamach Rebelsów otarła się o wszystkich ważniejszych bohaterów z OT, nie wspominając o tych z prequeli i TCW. Był więc Obi-Wan, Leia, Luke (pośrednio, ale jednak), duet droidów, Lando, Yoda, Wedge Antilles, Mon Mothma, Tarkin, Vader. Nawet Palpatine ruszył tyłek by powalczyć z Ezrą. Ostał się chyba tylko Han i Chewie i aż dziwię się, że w jednym z portali w WBW nie mignęła scenka z pokładu Sokoła. Może podczas ucieczki przed Bobą Fettem? Taka zmarnowana okazja, mogło być tak COOL...

I tu jak na dłoni widać różnicę w podejściach Filoniego i GIlroya. Bo przecież w finale Andora aż się prosi o krótki występ Vadera lub Imperatora, którzy mogliby osobiście ukarać Partagaza za wyciek planów. Miałoby to sens? No miałoby. I dam sobie rękę uciąć, że coś podobnego musiało scenarzystom przejść przez myśl, ale pomysł porzucono bo 1) znaleźli mniej kliszowe rozwiązania 2) mieli na względzie stopniowanie szczebli imperialnego systemu w większym rzucie: od Dedry w Andorze, do Palpatine`a w ROTJ. Filoni by się tej pokusie zwyczajnie nie oparł

Niewiele to zmienia. Cały czas jest producentem wykonawczym wszystkich zapowiedzianych produkcji
No i szkoda, że Filoni też nie poleciał...

Oczywiście zaraz grifterzy zaczną mówić jak to zawsze mieli zawsze rację, bo oczywistym jest że jak rzucisz na ślepo tablicę tysiącami strzałek to w końcu przynajmniej jedna będzie na 10.

Mmm...

Filoni jest wielkim fanem Legend i jedną z jego pierwszych decyzji ma być przywrócenie EU do życia.

Ale Gwiezdne Wojny już dawno temu utkwiły w tej przepaści, pytanie czy Filoni będzie umiał z niej wypłynąć? Ja obstawiam, że nie, bo "Ahsoka" , TboBF czy ostani sezon Mando to kwintesencja tej przepaści.

Filoni też pamięta o fanach Legend i szykowane są wznowienia Legendarnych książek. Na pierwszy ogień pójdą te z okresu Wojen Klonów, które powstały jeszcze przed TCW. Będą to jednak wydania specjalne, odświeżone. Poniżej lista tytułów, które ponoć zobaczymy:
Punkt Ahsoki Tano
Ahsoka Tano na Cestusie
Medstar I: Chirurg Ahsoka Tano
Medstar II: Uzdrowicielka Ahsoka Tano
Próba Ahsoki Tano
Ahsoka Tano. Mroczne Spotkanie

Kolejne ery będą następowały później.

Sifo-Dyass napisał:
Gorzej chyba już nie będzie........XD
-----------------------

A życie na to: "i tu Cię, k..., zaskoczę" xDDD

Dedra z Syrilem przecież. Choć nie film, ale może to i dobrze, że filmów brak

Zgadzam się. Dobry, fajnie wkomponowany w całość fabuły, wątek romansowy pasuje do SW. I tak, coś z happy endem poprosimy.