Nota wydawnicza (Marvel Comics, 2024)

---

STAR WARS: THE HIGH REPUBLIC returns for its explosive Phase III!

A year after the destruction of Starlight Beacon, Marchion Ro and the Nihil stand victorious! The once-mighty Jedi are outclassed, the Republic is on its knees, and Keeve Trennis leads a desperate assault against an invading force on the edges of the galactic frontier! The odds are stacked against her, but a Jedi always clings to hope. The Force is with her…right? Not so fast! Because the Nihil are allying themselves with the Hutts, and the galaxy just became an even more dangerous place. Past missions come back to haunt the Jedi, and familiar faces return - but not as they used to be! Who - or what - is the Child of the Storm? Collecting STAR WARS: THE HIGH REPUBLIC (2023) #1-4 and material from STAR WARS: REVELATIONS (2023).

Nota wydawnicza (Egmont Polska, 2025)

---

Rok po zniszczeniu Latarni Gwiezdny Blask potężni niegdyś Jedi zostali rozgromieni, Republika upadła, a Keeve Trennis prowadzi desperacki atak przeciwko siłom najeźdźców na obrzeżach galaktyki. Układ sił przemawia na niekorzyść mistrzyni Jedi, ale Keeve zawsze trzyma się nadziei. Moc jest z nią... prawda? Przyszłość jest jednak niepewna. Nihilowie sprzymierzają się z Huttami, a galaktyka właśnie stała się jeszcze niebezpieczniejszym miejscem. Dawne misje powracają, żeby prześladować Jedi, a znajome twarze okazują się nie takie jak kiedyś. Kim lub czym jest Dziecko Burzy?

• Wielka Republika: Dzieci Burzy (The High Republic: Children of the Storm #1-5)
• The High Republic: All the Republic (The High Republic: All the Republic)

Recenzja Bolka

---

Komiksy z pierwszej fazy Wysokiej Republiki od początku były, według mnie, jednymi z najmocniejszych elementów całej inicjatywy. Druga faza może nie należała do moich ulubionych, ale jej komiksy również potrafiły zachwycić, zwłaszcza tym, jak umiejętnie wprowadzały elementy z legend do nowego kanonu, korzystając z klimatu Jedhy i bogactwa kultów Mocy. Ale nie ma co się oszukiwać, nie miały podejścia do przygód Keeve, Skeera i reszty ekipy, na których czekałem z niecierpliwością. Tym bardziej że Cienie Gwiezdnego Blasku były świetnym wprowadzeniem do trzeciej fazy.

Akcja „Dzieci Burzy” startuje rok po upadku latarni Gwiezdny Blask. Keeve w tym czasie została mistrzynią Jedi, Skeer został uznany za martwego, a wciąż siejący chaos Nihilowie sprzymierzyli się z Huttami. Nie zabrakło tu też bliźniaków Tereca i Cereta. Choć Keeve awansowała, widać, że niewiele się zmieniła, a gdy tylko pojawia się szansa, że Skeer może jednak przetrwał upadek stacji kosmicznej Jedi, rzuca wszystko i rusza mu na ratunek, co nie do końca mi odpowiada komuś o randze mistrza.

Cavan Scott ponownie udowadnia, że świetnie czuje się w realiach Wysokiej Republiki i potrafi korzystać z bogactwa uniwersum. Tak jak John Jackson Miller idealnie wpasował się w tworzenie historii Starej Republiki, tak jego odpowiednikiem w Wysokiej Republice jest właśnie Cavan Scott i bardzo się cieszę, że tak duży cykl wydawniczy dostał właśnie takiego autora. Jego wiedza o obecnym kanonie i to jak nawiązuje do różnych wydarzeń jest naprawdę imponująca, ale tym jak sięga do dawnego EU zyskał moją sympatię, chociaż muszę się dowiedzieć jakim cudem smukli i wysocy Ho'dinowie dostali przedstawiciela pośród Nihilów, który jest niski i korpulentny. Czyżby kryła się za nim jakaś większa historia? Sama fabuła w tym tomie nie jest szczególnie zaskakująca i pełni raczej rolę otwarcia większej powieści, ale czyta się to szybko i przyjemnie. Nie ma tu wielu zwrotów akcji, chociaż miłośnicy Wielkiej Republiki mogą się nieźle zaskoczyć, gdy zobaczą kto powraca po dłuższej nieobecności i nie, nie chodzi wcale o Skeera.

Za rysunki odpowiadają Ario Anindito, Marika Cresta i Jim Towe tworzą wizualnie spójny album, mimo że każdy z nich ma nieco inny styl. Towe debiutuje przy Gwiezdnych Wojnach, ale w niczym nie odstaje od reszty. Niektóre kadry ze Skeerem to jedne z najlepszych ilustracji, jakie widziałem w komiksach z tego okresu, świetnie oddające obłęd postaci.

Mam jednak pewien problem z konstrukcją historii. Scott sprawia momentami wrażenie, jakby nie mógł się zdecydować, kto właściwie jest głównym bohaterem. Liczyłem na mocniejsze skupienie na Keeve i jej rozwoju jako mistrzyni Jedi, tymczasem do historii co chwilę wpadają postacie z innych źródeł, które pojawiają się na moment, po czym znikają bez większego wpływu na fabułę. Dla osób śledzących absolutnie wszystko z Wysokiej Republiki to pewnie miłe smaczki, ale dla czytelnika nastawionego na konkretną historię mogą zaburzać tempo i rozpraszać uwagę, chociaż druga część komiksu zdecydowanie wypada tu lepiej.

Mimo kilku zgrzytów „Dzieci Burzy” to bardzo solidne otwarcie trzeciej serii komiksowej Wysokiej Republiki. Skutecznie buduje fundamenty pod to, co nadejdzie. A jeśli kolejne części utrzymają poziom rysunków i lepiej skupią się na głównych bohaterach, to zapowiada się naprawdę świetna kontynuacja bohaterów, których polubiliśmy w pierwszej fazie.

Ocena końcowa

Scenariusz: 6/10 Rysunki: 8/10 Ogólna ocena: 8/10

•